Stefan Asbury

Jest artystą często zapraszanym do współpracy przez ważne orkiestry, zespoły i festiwale. Począwszy od sezonu 2007/2008 pełni funkcję Artist in Association zespołu Tapiola Sinfonietta. Od 1995 r. wykłada w Tanglewood Music Center, gdzie w latach 1999–2005 również pełnił funkcję dyrektora nowej muzyki; obecnie prowadzi tam katedrę dyrygentury. W latach 2001–2005 był pierwszym dyrektorem muzycznym zespołu Remix Ensemble Casa de Musica Porto; pracując z tym zespołem zamawiał nowe utwory i układał nowatorskie programy łączące jazz, film i teatr muzyczny. Regularnie współpracuje z zespołami Ensemble Modern, Klangforum Wien, Basel Sinfonietta, MusikFabrik i London Sinfonietta. Współpracował też z WDR w Kolonii, Radiową Orkiestrą Symfoniczną we Frankfurcie, NDR w Hamburgu, Filharmonią w Seulu, RAI w Turynie, SWR Freiburg/Baden-Baden, Radiową Orkiestrą Symfoniczną w Wiedniu. Jest częstym gościem na festiwalach, m.in. Festival d’Automne, Wien Modern, Wiener Festwochen, Festiwalu w Salzburgu i Biennale w Wenecji. Dyrygował wieloma operami, m.in. A Flowering Tree Johna Adamsa na Perth International Arts Festival, Jakob Lenz Wolfganga Rihma na Wiener Festwochen, koncertową wersją Owen Wingrave Brittena z zespołem Tapiola Sinfonietta, światowym prawykonaniem Thyeste Van Viljmena w brukselskiej La Monnaie oraz Berenice Johannesa Marii Stauda na Biennale w Monachium. Ściśle współpracuje z wieloma kompozytorami, jak Steve Reich, Wolfgang Rihm, Rebecca Saunders, Unsuk Chin, Mark-Anthony Turnage. W tym sezonie kontynuuje współpracę z Mark Morris Dance Group w przedstawieniu Romea i Julii Prokofiewa, wystawianym w nowojorskim Lincoln Center z Orchestra of St. Luke’s, w londyńskim Barbican Centre z London Symphony Orchestra i w chicagowskim Harris Theater z Chicago Sinfoniettą. Działalność Asbury’ego dokumentują nagrania m.in. z Ensemble Intercontemporain (Deutsche Grammophon), Deutsches Sinfonie-Orchester Berlin, Ensemble Sospeso, Birmingham Contemporary Music Group i musikFabrik. Album Ensemble Intercontemporain pod jego dyrekcją, zawierający utwory Jonathana Harveya otrzymał nagrodę „Choc” miesięcznika „Le Monde de la Musique”, a jego nagranie cyklu Les Espaces acoustiques Gèrarda Griseya otrzymało nagrodę „Deutschen Schallplattenkritik”.